web analytics ?????? ???

بهترین یار
جایی برای نخبگان وبلاگ نویس 
قالب وبلاگ


[ پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت ۱۳۹۲ ] [ 19:22 ] [ سعید مردانی ]

آنچه از توافق هسته‌ای نمی‌دانیم/

 

امید مردم و تحریم‌هایی که «خیلی راحت» باز می‌گردند!

 
 

جمع‌بندی برجام، مطابق نظام مراحلی که در این سند تعیین شده، گام نخست از پنج گام برنامه اجرایی بوده و شاید اهمیت آن بیش از همه چیز متوجه قطعنامه شورای امنیت باشد، که برجام بر لزوم تصویب بی‌درنگ آن در شورای امنیت سازمان ملل تاکید می‌کند ...

 

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛

سرانجام، مذاکرات نفس‌گیر و دشوار دولت یازدهم با 1+5 و نماینده اتحادیه اروپا، با جمع‌بندی بر سر متن سند برجام (برنامه جامع اقدام مشترک)، به یک انجام اولیه رسید. این جمع‌بندی که خود گام اول برجام است، آن‌گونه که بیانیه مشترک ظریف و موگرینی بیان می‌دارد، از سوی طرفین یک گام بزرگ در مسیر تعهد مشترک به صلح و تلاش برای امن‌تر کردن دنیا، و روزی تاریخی (به جهت مشارکت طرفین در ساخت شرایط لازم برای اعتماد و فصلی جدید در روابط متقابل) شناخته می‌شود.

 

جدول زمان‌بندی برجام

 

با این همه اما جمع‌بندی برجام، مطابق نظام مراحلی که در این سند تعیین شده، گام نخست از پنج گام برنامه اجرایی بوده و شاید اهمیت آن بیش از همه چیز متوجه قطعنامه شورای امنیت باشد، که برجام بر لزوم تصویب بی‌درنگ آن در شورای امنیت سازمان ملل تاکید می‌کند:

 

«روز نهایی شدن، تاریخی است که در آن مذاکرات این برجام میان گروه 5+1 و ایران جمع‏ بندی شده، و بی درنگ به دنبال آن، قطعنامه‌ای که این برجام را تایید می نماید به شورای امنیت سازمان ملل برای تصویب بدون تاخیر تسلیم خواهد شد» (بند 34 از فصل هسته‌ای برجام).

 

گام‌های بعدی برنامه اجرایی اما وزن بیشتری دارد؛ این‌را می‌توان بر این اساس که هدف از مذاکرات برای طرفین چیزهایی بسیار بیشتر از یک جمع‌بندی اولیه بوده است(!) گفت، آن‌جا که تحقق اهداف مذکور در قالب چهار گام آتی برنامه‌ریزی شده و در مواردی از محدوده زمانی ده‌ساله (یعنی روز خاتمه قطعنامه شورای امنیت، که دهمین سال پس از روز توافق است)، فراتر هم می‌رود.

 

برای مثال، در روز توافق، پس از طی شدن مراحل لازم در تایید سند توافق از سوی مراکز سیاسی کشورها (خصوصا ایران و امریکا)، همه طرف‌ها «آغاز به فراهم آوردن ترتیبات و تمهیدات لازم برای اجرای تعهدات خود وفق برجام خواهند نمود» (همان بند 34)؛ این روز نودمین روز پس از روز جمع‌بندی، یا زمانی زودتر از این خواهد بود که با توافق طرفین معین می‌شود.

 

از این روز، تا روز اجرایی شدن توافق، یعنی شروع رسمی عملیات اجرای تعهدات، باز هم فاصله وجود دارد، و با تایید آژانس مبنی بر پاسخ مثبت به راستی‌آزمایی از اقدامات ایران در اجرای تدابیر مرتبط با هسته‌ای به نحو مندرج در بندهای مربوطه برجام، امریکا و اتحادیه اروپا نیز اقدامات مشخص شده در بندهای مربوطه در پیوست پنج، مبنی بر توقف، تعلیق و حذف برخی تحریم‌ها و محدودیت‌ها را انجام خواهند داد (همان).

 

از این روز تا روز محوری دیگری با عنوان روز انتقالی، که می‌تواند اهمیت بسیار زیادی برای طرفین داشته باشد، فاصله‌ زیادی پیش‌بینی شده، و ممکن است تا هشت سال از تاریخ توافق به طول بینجامد؛ روزی که پس از راستی‌آزمایی آژانس از مسیر تعهدات ایران، دستورات لازم برای لغو تحریم‌ها و کاهش جدی‌تر محدودیت‌ها از سوی طرف مقابل، و اقدام به تصویب پروتکل الحاقی از سوی ایران و برخی اقدامات دیگر از سوی طرفین، برجام را به اوج خود خواهد رساند...

 

نهایت آن‌که در روز خاتمه دوره اثربخشی قطعنامه شورای امنیت، این قطعنامه به نحو خودکار از اعتبار ساقط، و رسیدگی به موضوع هسته‌ای ایران از دستور شورای امنیت خارج می‌گردد. البته این درشرایطی است که طرف غربی تصمیم به ادامه دادن این چالش نداشته باشد چون درغیر این صورت، متن توافق و قطعنامه آنقدر مبهم هست که امکان سوءاستفاده غرب کاملا وجود داشته باشد. در برجام آمده است:

 

«روز خاتمه قطع‌نامه شورای امنیت سازمان ملل متحد، وفق شرایط مندرج در متن قطعنامه شورای امنیت که برجام را تایید می‌کند، یعنی 10 سال پس از «روز تصویب» خواهد بود، مشروط به این‌که مفاد قطعنامه‌های قبلی مجددا اعمال نشده باشند.

 

در «روز خاتمه» قطع‌نامه شورای امنیت، مفاد و تدابیر تحمیل شده در آن قطع‌نامه خاتمه خواهد یافت و شورای امنیت دیگر به موضوع برنامه هسته‌ای ایران رسیدگی نخواهد کرد» (بندهای 23 و 24 از پیوست پنجم برجام).

 

تعهدات ایران برای بعد از دهه اول

 

علاوه بر این، مطابق سند برجام، ایران بعد از این دوره نیز تعهداتی دارد و ملزم است محدودیت‌ها و مسئولیت‌هایی را تا پایان دوره پانزده ساله، بیست ساله، بیست و پنج ساله، و در مواردی به صورت همیشگی، قبول کرده و به آن ملتزم باشد. به عنوان نمونه، به این بخش از سند جمع‌بندی شده توجه فرمایید:

 

«ایران به آژانس اجازه خواهد داد که بر اجرای اقدامات داوطلبانه فوق الذکر برای دوره های زمانی مربوطه و نیز اجرای تدابیر شفافیت ساز به شرح مندرج در این برجام و پیوست های آن نظارت نماید. این اقدامات شامل: حضور بلندمدت آژانس در ایران؛ نظارت آژانس بر کنسانتره سنگ معدن اورانیوم تولیدی توسط ایران در همه کارخانه های تغلیظ سنگ معدن اورانیوم به مدت 25 سال؛ نظارت و مراقبت در مورد روتورزها و بیلوزهای سانتریفیوژ به مدت 20 سال؛ استفاده از فنآوری های مدرن تائید شده و گواهی شده توسط آژانس از جمله دستگاه سنجش میزان غنی‏ سازی به صورت مستقیم، و مهر و موم های الکترونیک؛ و یک سازوکار قابل اتکا برای اطمینان از رفع سریع نگرانی های آژانس در زمینه دسترسی به مدت 15 سال، به شرح مندرج در پیوست 1» (بند 15 از فصل هسته‌ای برجام).

 

آژانس محور راستی‌آزمایی ایران

 

در همه این مراحل، اصل بر راستی‌آزمایی الزام ایران به تعهدات توافق شده در سند برجام، با داوری آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای و توقف تعهدات طرف مقابل به تایید آژانس است. در مقدمه برجام آمده است:

 

«از آژانس بین‏ المللی انرژی اتمی خواسته خواهد شد تا نسبت به اقدامات داوطلبانه مرتبط با هسته‌ای به نحو مورد توافق در این برجام، نظارت و راستی‌آزمایی نماید. از آژانس درخواست خواهد شد که به طور منظم به شورای حکام، و آنگونه که در این برجام مقرر شده است به شورای امنیت اطلاع‌رسانی نماید».

 

 

راه هموار بازگشت تحریم‌ها

 

از سوی دیگر، مطابق روند پیش‌بینی شده در سند برجام، لغو توافق و بازگشت تحریم‌ها و محدودیت‌های سابق، در یک روند چند لایه، با حداکثر زمان شصت روزه، امکان‌پذیر شده است؛ برای این منظور، لزومی به استناد و اثبات تخلف ایران از مفاد سند توافق نیست، و با اعتقاد تنها یکی از طرف‌های برجام، و نه لزوم اجماع ایشان، به سرانجام می‌رسد. گزارش آژانس مبنی بر منفی بودن نتیجه راستی‌آزمایی از التزام ایران به تعهداتش، می‌تواند این مسیر را هموارتر سازد؛ هرچند بر اساس فرایند بازگشت‌پذیری تعیین شده در برجام، نیاز چندانی به این همراهی نیست:

 

«چنانچه هر عضو معتقد باشد که موضوع پایبندی [یعنی عبور طرف مقابل از تعهدات] فیصله نیافته است، می‌تواند موضوع را به وزیران امور خارجه ارجاع دهد. وزیران 15 روز خواهند داشت تا موضوع را فیصله دهند، مگر اینکه این زمان با اجماع تمدید شود. پس از بررسی کمیسیون مشترک - همزمان با (یا به جای) بررسی در سطح وزیران - خواه عضو شاکی یا عضوی که اجرای تکالیف اش موضوع بوده است می تواند درخواست نماید که موضوع توسط یک هیات مشورتی که متشکل از سه عضو خواهد بود (یکی از سوی هر یک از طرف های درگیر در اختلاف و طرف سوم مستقل) بررسی شود. هیات مشورتی می بایست نظریه غیر الزام‌آوری را در خصوص موضوع پایبندی ظرف 15 روز ارائه نماید. چنانچه، متعاقب این فرایند 30 روزه موضوع فیصله نیابد، کمیسیون مشترک در کمتر از 5 روز نظریه هیات مشورتی را با هدف فیصله موضوع بررسی خواهد کرد. چنانچه موضوع کماکان به نحو مورد رضایت طرف شاکی فیصله نیافته باشد، و چنانچه طرف شاکی معتقد باشد که موضوع، مصداق «عدم پایبندی اساسی» می‌باشد، آنگاه آن طرف می‌تواند موضوع فیصله نیافته را به عنوان مبنای توقف کلی و یا جزئی اجرای تعهدات‌اش وفق برجام قلمداد کرده و یا به شورای امنیت سازمان ملل متحد ابلاغ نماید که معتقد است موضوع مصداق «عدم پایبندی اساسی» بشمار می‌آید» (بند 36 از فصل هسته‌ای برجام).

 

آیا با جمع‌بندی سند اهداف ما تامین شده است؟

 

براساس بررسی مجملی که تا این‌جا انجام گرفت، با وجود اهمیت رسیدن طرفین به یک جمع‌بندی مشخص و اعلان مفاد این جمع‌بندی در قالب یک سند مکتوب، و با چشم‌پوشی از بحث‌های دامنه‌داری که در نقد این سند (بر اساس خطوط قرمز نظام، قانون مربوطه مجلس و اهداف اعلان شده دولت در روند مذاکرات) مطرح است، یک پرسش اساسی به ذهن می‌رسد؛ آیا بر فرض تطابق حداکثری متن سند برجام با موازین تعیین شده از سوی نظام و قوانین موضوعه، آن‌چنان‌که دولت ادعا می‌کند، تحقق گام اول از تقویم اجرایی سند برجام، برای اعلان پیروزی بزرگ و فرارسیدن عید سیاسی یا به تعبیر رییس‌جمهور، مهمترین روز در تاریخ دوازده سال اخیر، و بروز یک ذوق‌زدگی سیاسی بی‌مهار خیلی زود نیست؟!

 

آیا با وجود توقف تعهدات طرف مقابل بر راستی‌آزمایی ایران، آن‌هم از سوی آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای که همواره موضع جانبدارانه آن علیه ایران بوده، و نیز با پیش‌بینی امکان بازگشت‌پذیری یک‌طرفه، با سادگی تمام و زمان اندک، و نیز با لزوم بررسی و تصویب این سند در مسیر قانونی داخلی در ایران و امریکا، و در مجموع با توجه به این‌که مسیر تحقق اهداف این توافق و نتیجه گرفتن آن بیش از یک دهه زمان می‌برد، اعلان پیروزی ایران و تحقق اهداف تعیین شده در چارچوب سیاست‌های نظام و قوانین موضوعه، آیا با واقعیت میدان سازگار است؟ آیا صرف جمع‌بندی متن، و اعلان اراده طرفین برای همکاری به اجرای تعهدات، با تحقق مفاد متن و التزام همگان به این تعهدات و پرهیز از تخلف، بدعهدی و احتمالا مکر و حیله مساوی است؟!

 

آن‌چه مسئولین تیم مذاکره‌کننده و رییس‌جمهور در مقام اعلان نتایج مذاکرات بیان داشتند، و بخشی از مردم و مسئولین را با خود همراه ساختند، لااقل با تقویم زمان‌بندی برنامه اجرایی این سند نیز هم‌خوانی ندارد و بیشتر به یک مواجهه احساسی و تبلیغاتی شبیه است تا یک گزارش مسئولانه. در بخشی از نطق تلوزیونی رییس‌جمهور، لحظاتی پس از قرائت بیانیه مشترک ظریف و موگرینی، این‌گونه شنیدیم:

 

«ما در این مذاکرات چهار هدف را دنبال می‌کردیم. هدف اول آن بود که توانمندی هسته‌ای و فناوری هسته‌ای و حتی فعالیت‌ هسته‌ای را بتوانیم در داخل کشور ادامه دهیم. هدف دوم این بود که تحریم‌های غلط و ظالمانه و ضدانسانی را لغو کنیم. هدف سوم این بود که کلیه قطعنامه‌هایی که از دید ما قطعنامه‌های غیرقانونی بود در شورای امنیت سازمان ملل را لغو کنیم، و هدف چهارم این بود که پرونده هسته‌ای ایران را از فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد و اساسا از شورای امنیت خارج کنیم. در توافق امروز و در این برنامه جامع اقدام مشترک هر چهار هدف حاصل شده است».

 

چه کسی مردم را ناامید خواهد کرد؟

 

این مدعای رییس جمهور را تنها با یک برداشت می‌توان پذیرفت؛ این‌که مراد ایشان از تحقق این چهار هدف، درج آن در متن سند برجام و اعلان طرف مقابل مبنی بر پای‌بندی بر این تعهدات بگیریم! چراکه بیش از این، یعنی تحقق واقعی این اهداف، در یک روند بلند مدت و مشروط پیش‌بینی شده و منوط به لوازم متعددی است که برخی از آن، مانند صداقت و پای‌بندی بیشتر اعضای این توافق، که هیچ سابقه روشنی ندارد، تقریبا غیر قابل اتکا به نظر می‌رسد!! مضاف بر این‌که، هیچ تضمین قطعی، برای پذیرش حتمی این سند جمع‌بندی شده از سوی ایران (و حتی امریکا) وجود ندارد. در این مورد، سید عباس عراقچی، مذاکره‌کننده ارشد هسته‌ای، در برنامه گفتگوی ویژه خبری دوشنبه شب، به متوقف بودن تاثیرگذاری قطعنامه شورای امنیت، بر تصویب سند برجام در ایران و امریکا تاکید کرد؛ آن‌چه رهبری انقلاب با تاکید ویژه‌ای بر ماموریت مسئولین مربوطه به بررسی دقیق متن، و لحاظ منافع ملی امر فرموده و سرنوشت توافق را بر تصمیم‌گیری قانونی در این زمینه منوط دانستند.

 

با این حساب، واکنش مثبتی بیش از تشکر از زحمات مذاکره‌کنندگان، مادامی‌که این سند در مجرای قانونی بررسی و پیرامون آن اعلان نظر نشده، با عنوانی مانند تبریک، جشن، و مانند آن، خلاف عقلانیت و تدبیر است! خصوصا آن‌جا که کسانی بدون کمترین اطلاعی از متن سند (زمانی که تنها چند ساعت از انتشار متن انگلیسی سند برجام گذشته بود)، اقدام به رد و بدل تبریک و تعارف کرده یا فراخوان جشن صادر می‌کردند!! تا جایی که برخی مجریان تلوزیون، حکم قهرمانی محمد جواد ظریف را نیز صادر فرمودند!!!

 

حالا و با گذشت چند روز از انتشار متن سند برجام، متن قطعنامه و اظهارات مسئولین طرف‌های این مذاکرات، نمودهای بیشتری از زوایای سوال‌برانگیز این سند و قطع‌نامه حاصل از آن روشن می‌شود که نشان از تخلفات اساسی از خطوط قرمز و ابهامات حقوقی و اجرایی در این متن دارد؛ در صورت اثبات صحت این اشکالات، با محفوظ ماندن اجر زحمات متولیان امر، گوینده این خطاب که:

 

«اجازه نمی‌دهم که امید مردم برای آینده درخشان این کشور، امید مردم برای رونق اقتصادی و امید مردم برای صلح و امنیت در کشور ما و منطقه کسی بخواهد با دروغی و اتهامی و سخن ناروایی به امید مردم به اعتماد مردم صدمه بزند»

 

با رویکر اشتباه در نحوه اعلان نتیجه مذاکرات و عدم خودداری و متانت لازم، خود مصداق عتابی خواهد بود که دیگران را مخاطب آن قرار داده است!!!


برچسب‌ها: متن قطعنامه, شورای امنیت, درباره مذاکرات, مذاکرات وین, مذاکرات هسته ای
[ سه شنبه ششم مرداد ۱۳۹۴ ] [ 14:46 ] [ سعید مردانی ]

آنچه از توافق هسته‌ای نمی‌دانیم/

 

امید مردم و تحریم‌هایی که «خیلی راحت» باز می‌گردند!

 
 

جمع‌بندی برجام، مطابق نظام مراحلی که در این سند تعیین شده، گام نخست از پنج گام برنامه اجرایی بوده و شاید اهمیت آن بیش از همه چیز متوجه قطعنامه شورای امنیت باشد، که برجام بر لزوم تصویب بی‌درنگ آن در شورای امنیت سازمان ملل تاکید می‌کند ...

 

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛

سرانجام، مذاکرات نفس‌گیر و دشوار دولت یازدهم با 1+5 و نماینده اتحادیه اروپا، با جمع‌بندی بر سر متن سند برجام (برنامه جامع اقدام مشترک)، به یک انجام اولیه رسید. این جمع‌بندی که خود گام اول برجام است، آن‌گونه که بیانیه مشترک ظریف و موگرینی بیان می‌دارد، از سوی طرفین یک گام بزرگ در مسیر تعهد مشترک به صلح و تلاش برای امن‌تر کردن دنیا، و روزی تاریخی (به جهت مشارکت طرفین در ساخت شرایط لازم برای اعتماد و فصلی جدید در روابط متقابل) شناخته می‌شود.

 

جدول زمان‌بندی برجام

 

با این همه اما جمع‌بندی برجام، مطابق نظام مراحلی که در این سند تعیین شده، گام نخست از پنج گام برنامه اجرایی بوده و شاید اهمیت آن بیش از همه چیز متوجه قطعنامه شورای امنیت باشد، که برجام بر لزوم تصویب بی‌درنگ آن در شورای امنیت سازمان ملل تاکید می‌کند:

 

«روز نهایی شدن، تاریخی است که در آن مذاکرات این برجام میان گروه 5+1 و ایران جمع‏ بندی شده، و بی درنگ به دنبال آن، قطعنامه‌ای که این برجام را تایید می نماید به شورای امنیت سازمان ملل برای تصویب بدون تاخیر تسلیم خواهد شد» (بند 34 از فصل هسته‌ای برجام).

 

گام‌های بعدی برنامه اجرایی اما وزن بیشتری دارد؛ این‌را می‌توان بر این اساس که هدف از مذاکرات برای طرفین چیزهایی بسیار بیشتر از یک جمع‌بندی اولیه بوده است(!) گفت، آن‌جا که تحقق اهداف مذکور در قالب چهار گام آتی برنامه‌ریزی شده و در مواردی از محدوده زمانی ده‌ساله (یعنی روز خاتمه قطعنامه شورای امنیت، که دهمین سال پس از روز توافق است)، فراتر هم می‌رود.

 

برای مثال، در روز توافق، پس از طی شدن مراحل لازم در تایید سند توافق از سوی مراکز سیاسی کشورها (خصوصا ایران و امریکا)، همه طرف‌ها «آغاز به فراهم آوردن ترتیبات و تمهیدات لازم برای اجرای تعهدات خود وفق برجام خواهند نمود» (همان بند 34)؛ این روز نودمین روز پس از روز جمع‌بندی، یا زمانی زودتر از این خواهد بود که با توافق طرفین معین می‌شود.

 

از این روز، تا روز اجرایی شدن توافق، یعنی شروع رسمی عملیات اجرای تعهدات، باز هم فاصله وجود دارد، و با تایید آژانس مبنی بر پاسخ مثبت به راستی‌آزمایی از اقدامات ایران در اجرای تدابیر مرتبط با هسته‌ای به نحو مندرج در بندهای مربوطه برجام، امریکا و اتحادیه اروپا نیز اقدامات مشخص شده در بندهای مربوطه در پیوست پنج، مبنی بر توقف، تعلیق و حذف برخی تحریم‌ها و محدودیت‌ها را انجام خواهند داد (همان).

 

از این روز تا روز محوری دیگری با عنوان روز انتقالی، که می‌تواند اهمیت بسیار زیادی برای طرفین داشته باشد، فاصله‌ زیادی پیش‌بینی شده، و ممکن است تا هشت سال از تاریخ توافق به طول بینجامد؛ روزی که پس از راستی‌آزمایی آژانس از مسیر تعهدات ایران، دستورات لازم برای لغو تحریم‌ها و کاهش جدی‌تر محدودیت‌ها از سوی طرف مقابل، و اقدام به تصویب پروتکل الحاقی از سوی ایران و برخی اقدامات دیگر از سوی طرفین، برجام را به اوج خود خواهد رساند...

 

نهایت آن‌که در روز خاتمه دوره اثربخشی قطعنامه شورای امنیت، این قطعنامه به نحو خودکار از اعتبار ساقط، و رسیدگی به موضوع هسته‌ای ایران از دستور شورای امنیت خارج می‌گردد. البته این درشرایطی است که طرف غربی تصمیم به ادامه دادن این چالش نداشته باشد چون درغیر این صورت، متن توافق و قطعنامه آنقدر مبهم هست که امکان سوءاستفاده غرب کاملا وجود داشته باشد. در برجام آمده است:

 

«روز خاتمه قطع‌نامه شورای امنیت سازمان ملل متحد، وفق شرایط مندرج در متن قطعنامه شورای امنیت که برجام را تایید می‌کند، یعنی 10 سال پس از «روز تصویب» خواهد بود، مشروط به این‌که مفاد قطعنامه‌های قبلی مجددا اعمال نشده باشند.

 

در «روز خاتمه» قطع‌نامه شورای امنیت، مفاد و تدابیر تحمیل شده در آن قطع‌نامه خاتمه خواهد یافت و شورای امنیت دیگر به موضوع برنامه هسته‌ای ایران رسیدگی نخواهد کرد» (بندهای 23 و 24 از پیوست پنجم برجام).

 

تعهدات ایران برای بعد از دهه اول

 

علاوه بر این، مطابق سند برجام، ایران بعد از این دوره نیز تعهداتی دارد و ملزم است محدودیت‌ها و مسئولیت‌هایی را تا پایان دوره پانزده ساله، بیست ساله، بیست و پنج ساله، و در مواردی به صورت همیشگی، قبول کرده و به آن ملتزم باشد. به عنوان نمونه، به این بخش از سند جمع‌بندی شده توجه فرمایید:

 

«ایران به آژانس اجازه خواهد داد که بر اجرای اقدامات داوطلبانه فوق الذکر برای دوره های زمانی مربوطه و نیز اجرای تدابیر شفافیت ساز به شرح مندرج در این برجام و پیوست های آن نظارت نماید. این اقدامات شامل: حضور بلندمدت آژانس در ایران؛ نظارت آژانس بر کنسانتره سنگ معدن اورانیوم تولیدی توسط ایران در همه کارخانه های تغلیظ سنگ معدن اورانیوم به مدت 25 سال؛ نظارت و مراقبت در مورد روتورزها و بیلوزهای سانتریفیوژ به مدت 20 سال؛ استفاده از فنآوری های مدرن تائید شده و گواهی شده توسط آژانس از جمله دستگاه سنجش میزان غنی‏ سازی به صورت مستقیم، و مهر و موم های الکترونیک؛ و یک سازوکار قابل اتکا برای اطمینان از رفع سریع نگرانی های آژانس در زمینه دسترسی به مدت 15 سال، به شرح مندرج در پیوست 1» (بند 15 از فصل هسته‌ای برجام).

 

آژانس محور راستی‌آزمایی ایران

 

در همه این مراحل، اصل بر راستی‌آزمایی الزام ایران به تعهدات توافق شده در سند برجام، با داوری آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای و توقف تعهدات طرف مقابل به تایید آژانس است. در مقدمه برجام آمده است:

 

«از آژانس بین‏ المللی انرژی اتمی خواسته خواهد شد تا نسبت به اقدامات داوطلبانه مرتبط با هسته‌ای به نحو مورد توافق در این برجام، نظارت و راستی‌آزمایی نماید. از آژانس درخواست خواهد شد که به طور منظم به شورای حکام، و آنگونه که در این برجام مقرر شده است به شورای امنیت اطلاع‌رسانی نماید».

 

 

راه هموار بازگشت تحریم‌ها

 

از سوی دیگر، مطابق روند پیش‌بینی شده در سند برجام، لغو توافق و بازگشت تحریم‌ها و محدودیت‌های سابق، در یک روند چند لایه، با حداکثر زمان شصت روزه، امکان‌پذیر شده است؛ برای این منظور، لزومی به استناد و اثبات تخلف ایران از مفاد سند توافق نیست، و با اعتقاد تنها یکی از طرف‌های برجام، و نه لزوم اجماع ایشان، به سرانجام می‌رسد. گزارش آژانس مبنی بر منفی بودن نتیجه راستی‌آزمایی از التزام ایران به تعهداتش، می‌تواند این مسیر را هموارتر سازد؛ هرچند بر اساس فرایند بازگشت‌پذیری تعیین شده در برجام، نیاز چندانی به این همراهی نیست:

 

«چنانچه هر عضو معتقد باشد که موضوع پایبندی [یعنی عبور طرف مقابل از تعهدات] فیصله نیافته است، می‌تواند موضوع را به وزیران امور خارجه ارجاع دهد. وزیران 15 روز خواهند داشت تا موضوع را فیصله دهند، مگر اینکه این زمان با اجماع تمدید شود. پس از بررسی کمیسیون مشترک - همزمان با (یا به جای) بررسی در سطح وزیران - خواه عضو شاکی یا عضوی که اجرای تکالیف اش موضوع بوده است می تواند درخواست نماید که موضوع توسط یک هیات مشورتی که متشکل از سه عضو خواهد بود (یکی از سوی هر یک از طرف های درگیر در اختلاف و طرف سوم مستقل) بررسی شود. هیات مشورتی می بایست نظریه غیر الزام‌آوری را در خصوص موضوع پایبندی ظرف 15 روز ارائه نماید. چنانچه، متعاقب این فرایند 30 روزه موضوع فیصله نیابد، کمیسیون مشترک در کمتر از 5 روز نظریه هیات مشورتی را با هدف فیصله موضوع بررسی خواهد کرد. چنانچه موضوع کماکان به نحو مورد رضایت طرف شاکی فیصله نیافته باشد، و چنانچه طرف شاکی معتقد باشد که موضوع، مصداق «عدم پایبندی اساسی» می‌باشد، آنگاه آن طرف می‌تواند موضوع فیصله نیافته را به عنوان مبنای توقف کلی و یا جزئی اجرای تعهدات‌اش وفق برجام قلمداد کرده و یا به شورای امنیت سازمان ملل متحد ابلاغ نماید که معتقد است موضوع مصداق «عدم پایبندی اساسی» بشمار می‌آید» (بند 36 از فصل هسته‌ای برجام).

 

آیا با جمع‌بندی سند اهداف ما تامین شده است؟

 

براساس بررسی مجملی که تا این‌جا انجام گرفت، با وجود اهمیت رسیدن طرفین به یک جمع‌بندی مشخص و اعلان مفاد این جمع‌بندی در قالب یک سند مکتوب، و با چشم‌پوشی از بحث‌های دامنه‌داری که در نقد این سند (بر اساس خطوط قرمز نظام، قانون مربوطه مجلس و اهداف اعلان شده دولت در روند مذاکرات) مطرح است، یک پرسش اساسی به ذهن می‌رسد؛ آیا بر فرض تطابق حداکثری متن سند برجام با موازین تعیین شده از سوی نظام و قوانین موضوعه، آن‌چنان‌که دولت ادعا می‌کند، تحقق گام اول از تقویم اجرایی سند برجام، برای اعلان پیروزی بزرگ و فرارسیدن عید سیاسی یا به تعبیر رییس‌جمهور، مهمترین روز در تاریخ دوازده سال اخیر، و بروز یک ذوق‌زدگی سیاسی بی‌مهار خیلی زود نیست؟!

 

آیا با وجود توقف تعهدات طرف مقابل بر راستی‌آزمایی ایران، آن‌هم از سوی آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای که همواره موضع جانبدارانه آن علیه ایران بوده، و نیز با پیش‌بینی امکان بازگشت‌پذیری یک‌طرفه، با سادگی تمام و زمان اندک، و نیز با لزوم بررسی و تصویب این سند در مسیر قانونی داخلی در ایران و امریکا، و در مجموع با توجه به این‌که مسیر تحقق اهداف این توافق و نتیجه گرفتن آن بیش از یک دهه زمان می‌برد، اعلان پیروزی ایران و تحقق اهداف تعیین شده در چارچوب سیاست‌های نظام و قوانین موضوعه، آیا با واقعیت میدان سازگار است؟ آیا صرف جمع‌بندی متن، و اعلان اراده طرفین برای همکاری به اجرای تعهدات، با تحقق مفاد متن و التزام همگان به این تعهدات و پرهیز از تخلف، بدعهدی و احتمالا مکر و حیله مساوی است؟!

 

آن‌چه مسئولین تیم مذاکره‌کننده و رییس‌جمهور در مقام اعلان نتایج مذاکرات بیان داشتند، و بخشی از مردم و مسئولین را با خود همراه ساختند، لااقل با تقویم زمان‌بندی برنامه اجرایی این سند نیز هم‌خوانی ندارد و بیشتر به یک مواجهه احساسی و تبلیغاتی شبیه است تا یک گزارش مسئولانه. در بخشی از نطق تلوزیونی رییس‌جمهور، لحظاتی پس از قرائت بیانیه مشترک ظریف و موگرینی، این‌گونه شنیدیم:

 

«ما در این مذاکرات چهار هدف را دنبال می‌کردیم. هدف اول آن بود که توانمندی هسته‌ای و فناوری هسته‌ای و حتی فعالیت‌ هسته‌ای را بتوانیم در داخل کشور ادامه دهیم. هدف دوم این بود که تحریم‌های غلط و ظالمانه و ضدانسانی را لغو کنیم. هدف سوم این بود که کلیه قطعنامه‌هایی که از دید ما قطعنامه‌های غیرقانونی بود در شورای امنیت سازمان ملل را لغو کنیم، و هدف چهارم این بود که پرونده هسته‌ای ایران را از فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد و اساسا از شورای امنیت خارج کنیم. در توافق امروز و در این برنامه جامع اقدام مشترک هر چهار هدف حاصل شده است».

 

چه کسی مردم را ناامید خواهد کرد؟

 

این مدعای رییس جمهور را تنها با یک برداشت می‌توان پذیرفت؛ این‌که مراد ایشان از تحقق این چهار هدف، درج آن در متن سند برجام و اعلان طرف مقابل مبنی بر پای‌بندی بر این تعهدات بگیریم! چراکه بیش از این، یعنی تحقق واقعی این اهداف، در یک روند بلند مدت و مشروط پیش‌بینی شده و منوط به لوازم متعددی است که برخی از آن، مانند صداقت و پای‌بندی بیشتر اعضای این توافق، که هیچ سابقه روشنی ندارد، تقریبا غیر قابل اتکا به نظر می‌رسد!! مضاف بر این‌که، هیچ تضمین قطعی، برای پذیرش حتمی این سند جمع‌بندی شده از سوی ایران (و حتی امریکا) وجود ندارد. در این مورد، سید عباس عراقچی، مذاکره‌کننده ارشد هسته‌ای، در برنامه گفتگوی ویژه خبری دوشنبه شب، به متوقف بودن تاثیرگذاری قطعنامه شورای امنیت، بر تصویب سند برجام در ایران و امریکا تاکید کرد؛ آن‌چه رهبری انقلاب با تاکید ویژه‌ای بر ماموریت مسئولین مربوطه به بررسی دقیق متن، و لحاظ منافع ملی امر فرموده و سرنوشت توافق را بر تصمیم‌گیری قانونی در این زمینه منوط دانستند.

 

با این حساب، واکنش مثبتی بیش از تشکر از زحمات مذاکره‌کنندگان، مادامی‌که این سند در مجرای قانونی بررسی و پیرامون آن اعلان نظر نشده، با عنوانی مانند تبریک، جشن، و مانند آن، خلاف عقلانیت و تدبیر است! خصوصا آن‌جا که کسانی بدون کمترین اطلاعی از متن سند (زمانی که تنها چند ساعت از انتشار متن انگلیسی سند برجام گذشته بود)، اقدام به رد و بدل تبریک و تعارف کرده یا فراخوان جشن صادر می‌کردند!! تا جایی که برخی مجریان تلوزیون، حکم قهرمانی محمد جواد ظریف را نیز صادر فرمودند!!!

 

حالا و با گذشت چند روز از انتشار متن سند برجام، متن قطعنامه و اظهارات مسئولین طرف‌های این مذاکرات، نمودهای بیشتری از زوایای سوال‌برانگیز این سند و قطع‌نامه حاصل از آن روشن می‌شود که نشان از تخلفات اساسی از خطوط قرمز و ابهامات حقوقی و اجرایی در این متن دارد؛ در صورت اثبات صحت این اشکالات، با محفوظ ماندن اجر زحمات متولیان امر، گوینده این خطاب که:

 

«اجازه نمی‌دهم که امید مردم برای آینده درخشان این کشور، امید مردم برای رونق اقتصادی و امید مردم برای صلح و امنیت در کشور ما و منطقه کسی بخواهد با دروغی و اتهامی و سخن ناروایی به امید مردم به اعتماد مردم صدمه بزند»

 

با رویکر اشتباه در نحوه اعلان نتیجه مذاکرات و عدم خودداری و متانت لازم، خود مصداق عتابی خواهد بود که دیگران را مخاطب آن قرار داده است!!!


برچسب‌ها: متن قطعنامه, شورای امنیت, درباره مذاکرات, مذاکرات وین, مذاکرات هسته ای
[ سه شنبه ششم مرداد ۱۳۹۴ ] [ 14:45 ] [ سعید مردانی ]
وزارت خارجه کشورمان ترجمه پیش‌نویس قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل در خصوص مذاکرات ایران و 1+5 را منتشر کرد.
 

متن قطعنامه شورای امنیت درباره مذاکرات

خبرآنلاین: پایگاه اینترنتی وزارت خارجه کشورمان ترجمه پیش‌نویس قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل در خصوص مذاکرات ایران و ۱+۵ را منتشر کرد.

مشروح این متن را در ذیل بخوانید:

قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل

شورای امنیت،

۱٫ با یادآوری بیانیه رییس خود (S/PRST/2006/15)، و قطعنامه های ۱۹۶۹ (۲۰۰۶)، ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، ۱۷۴۷ (۲۰۰۷)، ۱۸۰۳ (۲۰۰۸)، ۱۸۳۵ (۲۰۰۸)، و ۱۹۲۹ (۲۰۱۰)،

۲٫ با تاکید مجدد بر تعهد خود به معاهده عدم اشاعه سلاح های هسته ای، ضرورت اینکه تمام دولتهای عضو آن معاهده بایستی به طور کامل به تعهدات خود پایبند باشند، و با یادآوری حق دولتهای عضو، منطبق با مواد ۱ و ۲ آن معاهده، نسبت به توسعه تحقیق، تولید و استفاده از انرژی هسته ای برای اهداف صلح آمیز بدون تبعیض،

۳٫ با تاکید بر اهمیت تلاشهای سیاسی و دیپلماتیک برای یافتن یک راه حل مذاکره شده که تضمین نماید برنامه هسته ای ایران منحصرا برای اهداف صلح آمیز است، و با توجه به اینکه چنان راه حلی برای عدم اشاعه‏ی هسته ای مفید خواهد بود،

۴٫ با استقبال از تلاشهای دیپلماتیک چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، ایالات متحده، نماینده عالی اتحادیه اروپایی در امور خارجه و سیاست امنیتی، و ایران برای رسیدن به یک راه حل جامع، درازمدت و مناسب برای موضوع هسته ای ایران، نهایی شده در برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) منعقد شده در تاریخ ۱۴ جولای ۲۰۱۵، (سند شماره S/2015/XXXپیوستشده به این قطعنامه به عنوان پیوست الف)، و تاسیس کمیسیون مشترک،

۵٫ با استقبال از تاکید مجدد ایران در برجام مبنی بر اینکه هیچگاه و تحت هیچ شرایطی در پی سلاح های هسته ای، تولید و یا به دست آوردن آنها نخواهد بود،

۶٫ با استحضار از بیانیه مورخ ۱۴ جولای ۲۰۱۵، از چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، ایالات متحده و اتحادیه اروپایی با هدف ارتقاء شفافیت و ایجاد یک فضای منجر به اجرای کامل برجام (S/2015/XXX، پیوست شده به این قطعنامه به عنوان پیوست ب)،

۷٫ با تایید اینکه انعقاد برجام نشان‏دهنده‏ یک تغییر بنیادین در بررسی موضوع توسط شورای امنیت است، و با ابراز تمایل خود نسبت به ایجاد یک رابطه نوین با ایران که توسط اجرای برجام مستحکم می شود و نسبت به پایان رضایت بخش این موضوع،

۸٫ با تایید اینکه اجرای کامل برجام به ایجاد اعتماد نسبت به ماهیت منحصرا صلح آمیز برنامه هسته ای ایران کمک خواهد کرد،

۹٫ با حمایت قوی از نقش مستقل و اساسی آژانس بین المللی انرژی (آژانس) در راستی آزمایی پایبندی به موافقتنامه های پادمان، از جمله عدم انحراف مواد هسته ای اعلام شده به سوی اهداف اعلام نشده و عدم وجود مواد هسته ای اعلام نشده و فعالیت های هسته ای اعلام نشده، و، در این چارچوب، در حصول اطمینان از ماهیت صرفا صلح آمیز برنامه هسته ای ایران، از جمله از طریق اجرای «چارچوب برای همکاری» که در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ بین ایران و آژانس مورد موافقت قرار گرفت و «نقشه راه برای رفع ابهام از موضوعات با اهمیت گذشته و حال»، و با شناسایی نقش مهم آژانس در حمایت از اجرای کامل برجام،

۱۰٫ با تایید اینکه پادمان های آژانس یک جزء اساسی از عدم اشاعه هسته ای بوده، اطمینان بیشتر میان دولتها را ، از جمله از طریق ایجاد اطمینان مبنی بر اینکه دولتها در حال پایبندی به تعهدات خود وفق موافقتنامه های مربوطه پادمان هستند، ارتقاء داده، به تقویت امنیت دسته جمعی آنها کمک کرده و به ایجاد یک محیط مساعد برای همکاری هسته ای یاری می نماید، و نیز با شناسایی اینکه اجرای موثر و کارآمد پادمان ها نیازمند یک تلاش همکارانه میان آژانس و دولتها است، و اینکه دبیرخانه آژانس کماکان به گفتگوی آزاد با دولت‏ها بر سر موضوعات پادمان‏ها به منظور افزایش شفافیت و ایجاد اعتماد و به منظور تعامل با آنان در خصوص اجرای پادمان‏ها ادامه خواهد داد؛ و در این مورد، از ایجاد مانع بر سر راه توسعه اقتصادی و تکنولوژیک ایران یا همکاری بین المللی در زمینه فعالیت های صلح آمیز هسته ای دوری خواهد نمود، به مقررات سلامت، ایمنی، حفاظت و سایر قواعد فنی جاری و حقوق افراد احترام خواهد گذاشت؛ و هر اقدام احتیاطی را برای حفاظت از اسرار تجاری، تکنولوژیک و صنعتی و همچنین سایر اطلاعات محرمانه ای که بر آنها آگاهی می یابد اتخاذ خواهد نمود؛

۱۱٫ با تشویق دولتهای عضو به همکاری با ایران، از جمله از طریق مشارکت آژانس، در چارچوب برجام در زمینه استفاده های صلح آمیز از انرژی هسته ای، و به مشارکت در پروژه های مشترک مشخص برای همکاری صلح آمیز هسته ای، منطبق با پیوست ۳ برجام؛

۱۲٫ با توجه به لغو مفاد قطعنامه های سابق و سایر تدابیر پیش بینی شده در این قطعنامه، و با دعوت از دولتهای عضو برای بذل توجه مقتضی به این تغییرات،

۱۳٫ با تاکید بر اینکه برجام در ارتقاء و تسهیل توسعه‏ی همکاری و ارتباطات عادی اقتصادی و تجاری با ایران مفید بوده، و با توجه به حقوق و تکالیف دولت ها در ارتباط با تجارت بین المللی؛

۱۴٫ با تاکید بر اینکه دولتهای عضو بر اساس ماده ۲۵ منشور ملل متحد مکلف هستند تصمیمات شورای امنیت را پذیرفته و اجرا نمایند،



بندهای اجرایی

۱٫ برجام را تایید کرده، و با ابرام خواستار اجرای کامل آن بر اساس برنامه زمانی مندرج در برجام است؛

۲٫ همه دولتهای عضو، سازمان های منطقه ای و بین المللی را فرا می خواند که آنگونه اقداماتی که می تواند برای حمایت از اجرای برجام مناسب باشد را اتخاذ نمایند، از جمله با انجام اقداماتی که همسو با برنامه اجرایی برجام هستند، و نیز از طریق خودداری از اقداماتی که اجرای تعهدات وفق برجام را با مشکل روبرو می نماید؛

۳٫ از مدیر کل آژانس می‌خواهد که راستی‏آزمایی و نظارت لازم بر تعهدات مرتبط با هسته‌ای ایران را برای تمام مدت اجرای این تعهدات وفق برجام بر عهده بگیرد، و مجددا تاکید می نماید که ایران باید به طور کامل آنگونه که آژانس درخواست دارد، همکاری کند تا آژانس بتواند تمام موضوعاتمهم را به نحو مشخص شده در گزارش‌هایش حل کند؛

۴٫ از مدیر کل آژانس می‌خواهد تا در خصوص اجرای تعهدات ایران وفق برجام گزارش های منظم به شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، و در صورت اقتضاء به موازات آن به شورای امنیت ارائه کند، و همچنین هر زمان که مدیرکل آژانس بر اساس دلایلمعقول، اعتقاد داشته باشد که موضوعی وجود دارد که موجب نگرانی بوده و به طور مستقیم بر تحقق تعهدات وفق برجام تاثیر می گذارد، به شورای حکام و به موازات آن به شورای امنیت گزارش دهد؛

لغوها



۵٫ می خواهد که، به محض آنکه آژانس راستی ‏آزمایی کرده باشد که ایران اقدامات مشخص شده در بند‌های ۱۵٫۱ تا ۱۵٫۱۱ پیوست۵ برجام را اجرا کرده است، مدیرکل آژانس گزارشی در تایید این واقعیت به شورای حکام و به طور موازی به شورای امنیت ارائه کند؛

۶٫ همچنین می خواهد که،به محض اینکه آژانس به «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» رسید که تمام مواد هسته‌ای در ایران در فعالیت‌های صلح‌آمیز می ماند، مدیرکل آژانس گزارشی در تایید این نتیجه‏گیری به شورای حکام آژانس و به موازات آن به شورای امنیت تسلیم نماید؛

۷٫ تصمیم می‌گیرد،تحت ماده ۴۱ منشور ملل متحد، که،به محض دریافت گزارش مذکور در بند ۵ از آژانس:

الف) مفاد قطعنامه های ۱۹۶۹ (۲۰۰۶)، ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، ۱۷۴۷ (۲۰۰۷)، ۱۸۰۳ (۲۰۰۸)، ۱۸۳۵ (۲۰۰۸)، ۱۹۲۹ (۲۰۱۰) و ۲۲۲۴ (۲۰۱۵) باید لغو شوند؛

ب)تمام دولتها باید ازبند‌های ۱، ۲، ۴ و ۵ و همچنین مفاد بند‌های فرعی الف تا و بند ۶ پیوست ب در دوره های مشخص شده در هر بند یا بند فرعی تبعیت نمایند، و همچنین فراخوانده می شوند به اینکه از بندهای ۳ و ۷ پیوست ب تبعیت کنند؛

۸٫ تصمیم می‌گیرد،با اقدام وفق ماده ۴۱ منشور ملل متحد، که ده سال پس از روز توافق برجام،به نحو تعریف شده در برجام، تمام مفاد این قطعنامه باید لغو شده، و هیچکدام از قطعنامه‌هایی که در بند ۷(الف)شرح داده شد، نباید اجرا شوند، شورای امنیت رسیدگی به موضوع هسته‌ای ایران را پایان داده، و موضوع «عدم اشاعه» از فهرست موضوعاتیکه در دستورکار شورای امنیت هستند خارج می‌شود؛

۹٫ تصمیم می‌گیرد،با اقدام وفق ماده ۴۱ منشور ملل متحد، که لغوهای توصیف شده در پیوست ب و بند ۸ این قطعنامه، چنانچهمفاد قطعنامه‌های قبلی در راستایبند ۱۲ اجرایی شده باشد، رخ نخواهد داد؛



اعمال مفاد قطعنامه‌های گذشته

۱۰٫ چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، ایالات متحده، اتحادیه اروپایی و ایران («طرف‌های برجام») را تشویق می نماید که هرگونه موضوع برآمده در ارتباط با اجرای تعهدات برجام را از طریق رویه های مشخص شده در برجام حل و فصل نمایند، و عزم خود را برای پرداختن به شکایت‏های احتمالی طرف‌های برجام در خصوص موارد عدم پایبندی اساسی از سوی یک طرف دیگر برجام، ابراز می‌دارد؛

۱۱٫ تصمیم می‌گیرد،با اقدام وفق ماده ۴۱ منشور ملل متحد، که ظرف ۳۰ روز از دریافت اعلان یکی از دولتهای عضو برجام در مورد موضوعی که آن دولت عضو برجام اعتقاد دارد مصداق عدم پایبندی اساسی در مورد تعهدات وفق برجام است، شورا باید در مورد پیش نویس یک قطعنامه برای ادامه‏ اجرای لغوهای مذکور در بند ۷(الف) این قطعنامه رأی گیری نماید، بعلاوه تصمیم می‌گیرد که اگر، ظرف ۱۰ روز از اعلان مورد اشاره در بالا، هیچ‌عضوی از شورای امنیت چنان پیش‌نویس قطعنامه‌ای را برای رأی‌گیری ارائه نکرد، رئیس شورای امنیت بایستی چنین پیش‌نویس قطعنامه‌ای را تسلیم کرده و آن را ظرف ۳۰ روز از زمان اعلان اشاره شده در بالا به‌ رأی بگذارد، و شورا قصد خود را برای در نظر گرفتن دیدگاه‌های دولت‏های درگیر در موضوع و هر نظری از سوی هیات مشورتی شکل‌گرفته در برجام، ابراز می‌دارد.

۱۲٫ تصمیم می‌گیرد،با اقدام وفق ماده ۴۱ منشور ملل متحد، که اگر شورای امنیت یک قطعنامه تحتبند ۱۱ برای ادامه اجرای لغوهای بند ۷(الف)تصویب نکرد، آنگاه با اثر بخشی از زمان نیمه شب به وقت گرینویچ پس از سی‌امین روز پس از دریافت اعلان مورد اشاره در بند ۱۱ به شورای امنیت، تمام مفاد قطعنامه‌های ۱۶۹۶ (۲۰۰۶)، ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، ۱۷۴۷ (۲۰۰۷)، ۱۸۰۳ (۲۰۰۸)، ۱۸۳۵ (۲۰۰۸) و ۱۹۲۹ (۲۰۱۰) که بر اساس بند ۷(الف)لغو شده بوده اند، باید به همان نحوی که پیش از تصویب این قطعنامه اعمال می‌شدند، اعمال شوند وتدابیر مندرج در بند ‌های ۷، ۸ و ۱۶ تا ۲۰ این قطعنامه باید لغو ‌شوند، مگر آنکه شورای امنیت به گونه دیگری تصمیمبگیرد؛

۱۳٫ تاکید می‌کند که در صورت ارائه اعلان به شورای امنیت به نحوی که در بند ۱۱ وصف شد، ایران و سایراعضاء برجام بایستی برای حل و فصل موضوعیکه موجب آن اعلان شده است، تلاش کنند، و قصد خود را برای جلوگیری از اعمال مجدد مفاد در صورت حل مساله ای که موجب اعلان شده ابراز می‌دارد، تصمیم می‌گیرد،با اقدام وفق ماده ۴۱ منشور ملل متحد، که اگر دولت عضو برجام که اعلان را صادر کرده است، به شورای امنیت اطلاع دهد که موضوع مزبور پیش از پایان دوره‏ی ۳۰ روز مشخص شده در بند ۱۲ بالا، حل و فصل شده است، آنگاه مفاد این قطعنامه، از جمله لغو‌های مندرج در بند ۷(الف)، علیرغمبند ۱۲ بالا، در جای خود باقی مانده، و به این بیان ایران توجه می نماید که اگر مفاد قطعنامه‌های پیشین در راستای بند ۱۲ به طور کلی یا جزئی اعمال شوند، ایران آن‌ را به عنوان مبنایی برای توقف اجرای تعهدات خود وفق برجام تلقی خواهد نمود؛

۱۴٫ تایید می‌کند که اعمالمفاد قطعنامه‌های پیشین پیرو بند ۱۲، اثر عطف به‌ماسبق نسبت به قراردادهایی که پیش از زمان اعمال بین هر طرف و ایران یا اشخاص و نهادهای ایرانی امضا شده باشدنخواهد داشت، مشروط بر اینکه آن فعالیت‌ها و اجرای آن قراردادها با برجام، قطعنامه کنونی و قطعنامه‌های پیشین مطابقت داشته باشد؛

۱۵٫ تایید می‌کند که هرگونه اعمال مفاد قطعنامه‌های پیشین پیرو بند ۱۲ با هدف آسیب وارد کردن به افراد یا نهادهایی که، پیش از اعمال آن مفاد با ایران یا اشخاص و نهادهای ایران وارد کسب و کاری که با برجام و با این قطعنامه همخوان است شده باشند، نیست، و دولتهای عضو را به مشورت با یکدیگر در خصوص این آسیب، و اقدام برای تخفیف چنین آسیب ناخواسته‌ای به آن اشخاص و نهادها، تشویق می‌کند، و تصمیم می‌گیرد اگر مفاد قطعنامه‌های پیشین پیرو بند ۱۲ اعمال شد، تدابیر را با اثر عطف به ماسبق نسبت به اشخاص و نهادها برای فعالیت‌های تجاری با ایران که با برجام، این قطعنامه و قطعنامه‌های پیشین پیش از اعمال آن مفاد منطبق بوده، تحمیل نکند؛



اجرای برجام

۱۶٫ تصمیم می‌گیرد،با اقدام وفق ماده ۴۱ منشور ملل متحد، که توصیه‌های کمیسیون مشترک در خصوص طرحهای دولتها برای مشارکت در یا اجازه دادن به فعالیت‌های مرتبط با هسته‌ای بیان شده در بند ۲ پیوست ب را بررسی کند، و اینکه چنان توصیه‌هایی باید تصویب‌شده قلمداد شوند، مگر اینکه شورای امنیت قطعنامه‌ای برای رد یک توصیه‏ کمیسیون مشترک ظرف ۵ روز کاری از زمان دریافت آن، تصویب نماید؛

۱۷٫ از دولتهای عضو که به دنبال مشارکت در یا صدور اجازه‏ی فعالیت‌های بیان‌شده در بند ۲ پیوست بهستند، درخواست می کند تا طرح های خود را به شورای امنیت ارائه کنند، و قصد خود را برای به اشتراک گذاشتن چنین طرحهایی با کمیسیون مشترک ایجاد شده در برجام برای بررسی آن‌ها، ابراز می‌دارد، و از هریک از دولتهای عضو شورای امنیت دعوت می‌کند تا اطلاعات مرتبط و نظراتشان در مورد این طرح ها را ارائه نمایند، کمیسیون مشترک را تشویق می نماید که توجه مقتضی به هریک از این اطلاعات و نظراتمبذول داشته، و درخواست می‌کند که کمیسیون مشترک توصیه‌های خود در مورد این طرح ها را ظرف ۲۰ روز کاری (یا در صورت تمدید، ظرف ۳۰ روز کاری)به شورای امنیت ارائه دهد؛

۱۸٫ درخواست می‌کند از دبیرکل،به منظور حمایت از اجرای برجام، که تدابیر اجرایی لازم را برای تسهیل برقراری ارتباط میان دولت‏های عضو و بین شورای امنیت و کمیسیون مشترک از طریق ترتیبات عملی مورد توافق اتخاذ نماید؛

۱۹٫ درخواست می‌کند از آژانس و کمیسیون مشترک که به نحو مشخص شده در برجام، هرجا مقتضی بود، رایزنی و تبادل اطلاعات نمایند، و همچنین درخواست می‌کند که دولتهای صادرکنندهمنطبق باپیوست ۴ برجام، با کمیسیون مشترک همکاری کنند؛

۲۰٫ از کمیسیون مشترک درخواست می‌کند بررسی طرح ها برای انتقال و فعالیت‌های مصرح در بند ۲ از پیوست را هرگاه با این قطعنامه و مفاد و اهداف برجام همخوان باشد،با دید توصیه به تائید بررسی نماید، تا امکان انتقال اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری‌های لازم برای فعالیت‌های هسته‌ای ایران ذیل برجام فراهم شود، و تشویق می‌کند کمیسیون مشترک را تا رویه‌هایی برای کسب اطمینان از بررسی با جزئیات و کامل چنین طرح هایی ایجاد کند؛

معافیت‌ها

۲۱٫ تصمیم می‌گیرد،با اقدام وفق ماده ۴۱ منشور ملل متحد، که مفاد اعمال‌شده در قطعنامه‌های ۱۶۹۶ (۲۰۰۶)، ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، ۱۷۴۷ (۲۰۰۷)، ۱۸۰۳ (۲۰۰۸)، ۱۸۳۵ (۲۰۰۸) و ۱۹۲۹ (۲۰۱۰) در خصوص عرضه، فروش یا انتقال اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری، و ارائه هر مورد مربوط بهمساعدت فنی، آموزش، مساعدت مالی، سرمایه‌گذاری، واسطه‌گری یا دیگر خدمات توسط دولتهای طرف‌ برجام یا دولتهای عضو هماهنگ با آن‌ها،‌ که مستقیما به موارد زیر مرتبط باشد اعمال نگردد: الف) اصلاح دو آبشار تأسیسات فردو برای تولید ایزوتوپ‌های پایدار؛ ب) صادرات اورانیوم غنی‌شده ایران مازاد بر ۳۰۰ کیلوگرم در قبال اورانیوم طبیعی؛ و ج) روزآمد کردن رآکتور اراک بر اساس طرح اولیه مورد توافق و سپس طراحی نهایی مورد توافق آن رآکتور؛

۲۲٫ تصمیم می‌گیرد،با اقدام وفق ماده ۴۱ منشور ملل متحد، که دولتهای عضو دخیل در فعالیت‌های مجاز بند ۲۱، بایست اطمینان کسب کنند از اینکه: الف) تمام فعالیت‌های صورت‌گرفته، کاملا در انطباق با برجام هستند؛ ب) ۱۰ روز پیش از چنین فعالیت هایی، کمیته تاسیس شده طبق قطعنامه ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، و در صورت تاسیس، کمیسیون مشترک را مطلع نمایند؛ ج) الزامات مقتضی دستورالعمل‌ها به نحوی که در بخشنامه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (INFCIRC) مورد اشاره در قطعنامه ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، و نسخ به روز شده آن، رعایت شده باشد؛ د) از حق راستی‌آزمایی استفاده نهایی و محل استفاده نهایی هریک از موارد تأمین‌شده برخوردار و قادر به اعمال موثر این حق هستند؛ و ه) در صورتیکه اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری‌های عرضه شده، جزء فهرست بخشنامه های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مورد اشاره در قطعنامه ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، و نسخ بروز شده آن، قرار دارد، ظرف ۱۰ روز از تأمین، فروش یا انتقال، آژانس در جریان قرار دهند؛

۲۳٫ تصمیم می‌گیرد،با اقدام وفق ماده ۴۱ منشور ملل متحد، کههمچنین مفاد اعمال‌شده در قطعنامه‌های ۱۶۹۶ (۲۰۰۶)، ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، ۱۷۴۷ (۲۰۰۷)، ۱۸۰۳ (۲۰۰۸)، ۱۸۳۵ (۲۰۰۸) و ۱۹۲۹ (۲۰۱۰) به آن مقدار که برای اجرای انتقال و فعالیت‌هایی که از قبل به صورت مورد به مورد توسط کمیته شکل‌گرفته ذیل قطعنامه ۱۷۳۷ (۲۰۰۶) تائید می‌شود، اعمال نشود. این موارد عبارتند از:

الف) مستقیما مرتبط با اجرای اقدامات مرتبط با هسته‌ای مشخص شده در بند ‌های ۱۵٫۱ تا ۱۵٫۱۱ پیوست ۵ برجام باشد؛

ب) برای آماده‌سازی اجرای برجام لازم باشد؛ یا،

ج) کمیته آنها را با اهداف این قطعنامه منطبق تشخیص داده باشد؛

۲۴٫ متذکر می‌شود که تمامی مقررات بند ‌های ۲۱، ۲۲، ۲۳ و ۲۷ در صورتی که مقررات قطعنامه‌های پیشین پیرو بند ۱۲ اجرایی شوند، کماکان اعمال خواهندشد؛

دیگر موضوعات

۲۵٫ تصمیم می‌گیرد تا ترتیبات عملی لازم را صورت دهد برای اینکه مستقیما وظایف مربوط به اجرای این قطعنامه‌، از جمله اقدامات مشخص شده در پیوست بو انتشار راهنمایی ها را برعهده بگیرد؛

۲۶٫ از همه دولتها، نهادهای مربوطهسازمان ملل متحد و دیگر طرف‌های ذی‌نفع با ابرام می خواهد تا برای اجرای امور مربوط به این قطعنامه به طور کامل با شورای امنیت همکاری کنند،به خصوص از طریق ارائه اطلاعاتی که در مورد اجرای تمهیدات این قطعنامه در اختیار دارند؛

۲۷٫ تصمیم می‌گیرد که تمام مفاد برجام تنها برای اجرای آن بین گروه پنج بعلاوه یکو ایران است و نباید به عنوان ایجاد سابقه‌ برای هیچ‌یک از دولتها یا برای اصول حقوق بین‌الملل یا حقوق و تعهدات وفق معاهده منع گسترش سلاح های هسته‌ای و سایر اسناد مربوطه و همچنین اصول و ریوه های شناخته شده‏ی بین‌المللی قلمداد شود؛

۲۸٫ یادآور می‌شود که مفاد اعمال‌شده پیرو بند ۱۲ قطعنامه ۱۷۳۷ (۲۰۰۶) نباید مانع شود تا یک فرد یا نهاد تحریم‌شده، پرداخت‌های مربوط به قراردادهای پیش از تحریم آن فرد یا نهاد را انجام دهد، مشروط بر اینکه شروط مشخص شده در بند ۱۵ آن قطعنامه رعایت شوند و تصریح می‌کند که اگر مفاد قطعنامه‌های قبلی پیرو بند ۱۲ این قطعنامه بازاعمال شدند، آنگاه این قاعده اعمال خواهد شد؛

۲۹٫ تاکید می‌کند بر اهمیت اینکه همه دولتها تدابیر ضروری برای حصول اطمینان از اینکه هیچ ادعایی از جانب دولت ایران یا هر شخص و نهادی در ایران یا افراد و نهادهای مشخص ‌شده بر اساس قطعنامه ۱۷۳۷(۲۰۰۶) و قطعنامه‌های مربوطه، یا افرادی که از طریق آنها یا به نفع آنها طرح دعوا می کنند، در ارتباط با هر قرارداد یا مبادله ای، که اجرای آن به واسطه اعمال مفاد قطعنامه‌های ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، ۱۷۴۷ (۲۰۰۷)، ۱۸۰۳ (۲۰۰۸)، ۱۹۲۹ (۲۰۱۰) و این قطعنامه، جلوگیری شده است، مسموع نباشد؛

۳۰٫ تصمیم می‌گیرد که تا زمانی که مفاد این قطعنامه بر اساس بند ۸ لغو شود، موضوع را در دستورکار خود داشته باشد؛


پیوست الف: متن برجام (ترجمه متن برجام به طور جداگانه منتشر شده است)

پیوست ب:بیانیه مستقل



بیانیه

چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، آمریکا و اتحادیه اروپایییک برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) را با ایران منعقد کردند تا به یک راه‌حل جامع، بلندمدت و مناسب برای مساله هسته‌ای ایران دست یابند. چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، آمریکا و اتحادیه اروپایی، به منظور افزایش شفافیت و ایجاد فضایی سازنده برای اجرای کامل برجام، برخی مفاد خاص را در نظر گرفته‌اند. مشارکت آنها در برجام منوط به تصویب قطعنامه ای جدید توسط شورای امنیت سازمان ملل استکه، با اقدام وفق ماده ۴۱ منشور ملل متحد: قطعنامه های ۱۹۶۹ (۲۰۰۶)، ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، ۱۷۴۷ (۲۰۰۷)، ۱۸۰۳ (۲۰۰۸)، ۱۸۳۵ (۲۰۰۸)، ۱۹۲۹ (۲۰۱۰) و ۲۲۲۴ (۲۰۱۵) را لغو کرده؛ دولتها را به پایبندی به مفاد مندرج در این بیانیه برای دوره های مربوط به هرکدام ملزم ساخته؛ و با همکاری «کمیسیون مشترک» ایجاد شده در برجام، اجرای برجام را همانطور که در بند ‌های ۲ و ۶(الف) ذیل آمده، تسهیل سازد.

همان گونه که در قطعنامه‏ا‌یکه چنین تصمیمی را اتخاذ کرده آمده است، مفاد ذیل در تاریخی اعمال خواهد شد که مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارشی دال بر راستی آزمایی اینکه ایران اقدامات مشخص شده در بندهای ۱۵٫۱ تا ۱۵٫۱۱ پیوست۵ برجام را اجرا کرده، تسلیم نماید:

۱٫ اصطلاح «تمام دولت‏ها» که در این سند استفاده شده، و در قطعنامه درج شده است، به معنی «تمام دولت‏ها بدون استثناء» است.

۲٫ تمام دولتها می توانند در فعالیت‌های زیر مشارکت کرده و اجازه آنها را صادر کنند مشروط بر اینکه شورای امنیت، به صورت مورد به مورد، از قبل آنها را تایید کرده باشد:

الف) عرضه، فروش یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم از قلمرو خود، یا بوسیله اتباع خود یا با استفاده از کشتی ها یا هواپیماهای تحت پرچم‏شان به،یا برای استفاده در یا برای بهره مندی، ایران، و خواه از قلمرو آنان نشات گرفته باشد یا خیر، تمامی اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری‌های مذکور در سند INFCIRC/254/Rev.12/Part 1 و سندINFCIRC/254/Rev.9/Part 2 (یا جدیدترین نسخه از این اسناد، که توسط شورای امنیت به‏روز شده باشد)، و همچنین هرگونه اقلام دیگرکه دولتموردنظر تشخیص دهد می‌تواند بهفعالیت های بازفرآوری یا مرتبط با غنی سازی یا مرتبط با آب سنگین به گونه ای مغایر با برجام منجر شود؛

ب)فراهم آوردن هرگونه مساعدت فنی یا آموزش، مساعدت مالی، سرمایه‌گذاری، خدمات واسطه‌گرییا سایر خدمات، و انتقال خدمات و یا منابع مالی،به ایران، در ارتباط با عرضه، فروش، انتقال، تولید و یا استفاده از اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری‌های شرح داده شده در بند فرعی (الف) بالا؛ و

ج)تحصیل منفعتی توسط ایران در یک فعالیت اقتصادی در کشوری دیگر، که در بردارنده استخراج اورانیوم یا تولید یا استفاده از فناوری و مواد هسته‌ای فهرست شده در INFCIRC/254/Rev.12/Part 1، یا چنان سرمایه‌گذاری‌ در قلمروهایتحت حاکمیت آنها توسط ایران، اتباع ایران، و نهادهای ثبت شده در ایران یا تحت حاکمیت ایران، یا توسط افراد و نهادهاییکه به نمایندگی از آنها و یا به دستور آنها عمل می کنند، یا توسط نهادهای در مالکیت و یا تحت کنترل آنها،

با این استثنا که، نیازی به تاییدیه پیشاپیش شورای امنیت برای عرضه، فروش، یا انتقال تجهیزات اشاره شده در بخش ب.۱ سند INFCIRC/254/Rev.12/Part 1 به ایران زمانی‌که چنین تجهیزاتی برای رآکتورهای آب سبک، غنی‌سازی پایین اورانیوم تحت پوشش بخش الف-۱-۲ INFCIRC/254/Rev.12/Part 1استفاده می‌شود، وقتی که این تجهیزات جزئی از عناصر سر هم شده‏ی سوخت هسته ای به اجزاء مونتاژشده سوخت هسته‌ای برای چنین رآکتورهایی باشند، همچنین اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری‌های برشمرده در سند INFCIRC/254/Rev.12/Part ، مشروط بر اینکهمنحصرا برای استفاده در رآکتورهای آب سبک باشند.

برای هرگونه اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری‌های مورد تایید شورای امنیت سازمان ملل مطابق با بند فرعی الف) بالا، و یا عرضه‌شده، فروخته شده، یا منتقل شده طبق استثنائات مذکور در بالا، دولت‏ها می‌بایست حصول اطمینان نمایند که الف):الزامات دستورالعمل‌های‌مندرج در بخشنامه های آژانس، به نحو مقتضی رعایت شده است؛ ب) آنها از این حق برخوردار شده و قادر هستند که به طور موثر استفاده نهایی هرگونه اقلام تأمین‌شده و موقعیت استفاده از آنها را مورد راستی‌آزمایی قرار دهند؛ ج) ظرف مدت ده روز پس از عرضه، فروش و یا انتقال این اقلام، شورای امنیت را در جریان قرار دهند؛ و د)در خصوص اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری‌های فهرست‌شده در بخشنامه‌های آژانس، ظرف مدت ده روز پس از عرضه، فروش و یا انتقال این اقلام، آژانس را نیز مطلع سازند.

و همچنین با این استثناء که نیازی به تاییدیه قبلی شورای امنیت سازمان ملل برای تأمین، فروش و یا انتقال اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری‌ها و ارائه هرگونه مساعدت فنی، آموزش، کمک‌های مالی، سرمایه‌گذاری، خدمات واسطه‏گری و سایر خدمات که به طور مستقیم مربوط به تغییرات لازم در دو آبشار تأسیسات فردو برای تولید ایزوتوپ‌های پایدار، صادرات اورانیوم غنی‌شده‏ی مازاد بر ۳۰۰ کیلوگرم ایران در ازای دریافت اورانیوم طبیعی، و مدرن‌سازی رآکتور اراک بر اساس طراحی اولیه‏ی مورد توافق و، متعاقبا، طراحی نهایی مورد توافق برای این رآکتور نمی باشد، مشروط به اینکه دولت‏های عضور اطمینان حاصل نمایند که: الف) تمام این فعالیت‌های کاملا مطابق با برجام انجام می‌شوند؛ ب) ده روز پیش از این چنین فعالیت‌هایی، کمیسیون مشترک و شورای امنیت را مطلع سازند؛ ج)الزامات دستورالعمل های مندرج در بخشنامه آژانس، به نحو مقتضی،مراعات شوند؛ د) از این حق برخوردار باشند و در جایگاهی قرار داشته باشند که بتوانند به طور موثر،استفاده نهایی هرگونه اقلام تأمین‌شده و موقعیت استفاده از آنها را مورد راستی‌آزمایی قرار دهند؛ و ه)در مورد اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری‌های فهرست‌شده در بخشنامه‌های آژانس، ظرف مدت ده روز از عرضه، فروش و یا انتقال این اقلام، آژانس را نیز در مطلع سازند.

این بند باید تا تاریخ ده سال پس از «روز توافق برجام»،به نحو تعریف شده در برجام، اعمال شود، مگر اینکه آژانس گزارشی ارائه دهد که «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» را پیش از آن تاریخ تأیید کند، که در این صورت، از آن پس این الزام به کسب تاییدیه قبلی شورای امنیت پیش مصوبه‌ای را صادر کند، باید بلافاصله به تعلیق درآمده و، همزمان با آغاز این تعلیق، اعمال استثنائات مقرر در این بند باید ادامه یافته و تمامی دولتها می توانند در فعالیت‌های اعلام شده در این بند مشارکت داشته و اجازه انجام آنها را صادر کنند، مشروط بر اینکه شورای امنیت و کمیسیون مشترک را دستکم ده روز کاری پیش از آغاز این فعالیت‌ها به صورت مورد به مورد آگاه ساخته باشند.

۳٫ ایران فراخوانده می شود به اینکه هیچ فعالیتی در ارتباط با موشک‌های بالستیکی که برایبرخورداری از قابلیت حمل سلاح های هسته‌ای طراحی می شوند صورت ندهد، از جمله پرتاب با استفاده از این قبیل فناوری‌های موشک‌های بالستیک، تا زمان هشت سال پس از «روز توافق» یا تا زمانی که آژانس گزارشی مبنی بر تایید «نتیجه ‏گیری گسترده ‏تر» ارائه کند، هرکدام زودتر باشد.

۴٫ تمامی دولت‏ها می توانند در فعالیت‌های مشروحه‏ی ذیل مشارکت کرده و اجازه انجام آن را صادر کنند، مشروط بر اینکه شورای امنیت از قبلبه صورت مورد به مورد، مجوز چنین فعالیت‌هایی را صادر کرده باشد:

الف)عرضه، فروش، یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم تمامی اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری‌های برشمرده شده در (S/2015/XXX) [جدیدترین فهرست کنترل فناوری موشکی] و هرگونه اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری‌هایی که دولت ذیربط تشخیص دهد که می‌تواند برای تولید سیستم هایحملسلاح های هسته‌ای مورد استفاده قرار گیرد، از داخل قلمرو تحت حاکمیت آنها، و یا توسط اتباع آنها و یا با استفاده از هواپیماها و یا کشتی‌هایی که پرچم آنها را حمل می‌کنند، به داخل ایران و از ایران به خارج، یا برای استفاده در ایران و یا به نفع ایران، چه از قلمرو تحت حاکمیت آنها نشأت گرفته و یا نگرفته باشد؛ و

ب)فراهم آوردن هرگونه فناوری یا مساعدت فنی یا آموزش، کمک مالی، سرمایه‌گذاری، خدمات واسطه‌گری و موارد دیگر، و نیز انتقال خدمات یا منابع مالی به ایران، یا تحصیل منفعتی توسط ایران در هریک از فعالیت‌های اقتصادی در کشور دیگر، در ارتباط با عرضه، فروش، انتقال، تولید و یا استفاده از اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری‌های شرح داده شده در بند فرعی (الف) و یا مرتبط با فعالیت‌های شرح داده شده در بند ۳٫

مشروط بهاینکهدرصورتتایید توسط شورای امنیت: (الف) قرارداد برای تحویلاین اقلام و همکاری در این زمینهدربردارنده تضمین‌های مقتضی در خصوص استفاده نهایی آنها باشد؛ و (ب)ایران متعهد ‌شود تا از چنین اقلامی برای گسترش سیستم‌های حمل سلاح‌های هسته‌ای استفاده نکند.

این بند باید تا تاریخ ۸ سال پس از «روز توافق» یا تا زمانی که آژانس گزارشی در تایید «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» ارائه دهد، اعمال شود، هرکدام که زودتر باشد.

۵٫ تمامی دولتها، مشروط به اینکه موافقت قبلی شورای امنیت به صورت مورد به مورد، می توانند در این فعالیت‌ها مشارکت داشته و اجازه آن را صادر کنند: عرضه، فروش و یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم، هرگونه تانک جنگی، خودروهای رزمی زرهی، سامانه‌های توپخانه‌ای سنگین، هواپیماهای رزمی، بالگردهای تهاجمی، ناوهای جنگی، موشک‌ها و یا سامانه‌های موشکی، آنگونه که درنظام ثبت سلاح های متعارف ملل متحد تعریف شده است، یا مواد مرتبطه، شامل قطعات یدکی،از داخل و یا از طریق قلمروهای تحت حاکمیتی‌شان، و یا توسط اتباع آنها و یا افراد تحت حاکمیت آنها، یا با استفاده از هواپیماها و یا کشتی‌های حامل پرچم‌های آنها، اعم از اینکه از قلمروشان نشأت گرفته یا خیر، به ایران، یا برای استفاده در داخل ایران و یا در جهت منافع ایران، و ارائه آموزش فنی، منابع یا خدمات مالی، مشاوره، دیگر خدمات یا کمک‌های مرتبط با تأمین، فروش، انتقال، تولید، نگهداری و یا استفاده از سلاح ها و تجهیزات مرتبطه مشروح در این بند فرعی، به ایران توسط اتباع این دولتها و یا از داخل یا از طریق قلمروهای تحت حاکمیتشان.

این بند باید تا تاریخ ۵ سال پس از «روز توافق» برجام یا تا تاریخی که آژانس گزارشی در تأیید «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» را ارائه دهد، اجرا شود، هرکدام که زودتر باشد.

۶٫ تمام دولتها قرار است که:

الف)تدابیر ضروری را برای تضمین اینکههرکدام از فعالیت‌های مشروح در بندهای ۲، ۴، و ۵ که در قلمروهای تحت حاکمیتشان اتفاق می‌افتد، و یا دربردارنده اتباع آنها و یا افراد تحت حاکمیت آنها است، یا با استفاده از هواپیماها و یا کشتی‌های تحت پرچم‌ آنها صورت می‌گیرد، تنها مطابق با ضوابط مربوطه‏ آن بندها باشد، و همچنینتضمین جلوگیری و منع هرگونه فعالیت مغایر با این مفاد، تا مدت ده سال پس از «روز توافق» برجام یا تا زمانی که آژانس گزارشیدر تأیید «نتیجه‏ گیری گسترده ‏تر» ارائه دهد؛ بسته به اینکه کدام زودتر اتفاق افتد، اتخاذ نمایند.

ب) جز در حالتی که شورای امنیت از قبل و به صورت مورد به مورد تصمیم دیگری اتخاذ کرده باشد، تدابیر لازم را جهت جلوگیری از عرضه، فروش یا انتقال تسلیحات یا تجهیزات مرتبط از خاک ایران، توسط اتباع یا کشتی‌ها و هواپیماهای تحت پرچم خود به عمل آورند. صرفنظر از اینکه مبدأ آنها قلمرو ایران باشد یا خیر، تا پنج سال بعد از «روز توافق» برجام یا تا تاریخ ارائه گزارشی در تأیید «نتیجه ‏گیری گسترده ‏تر» توسط آژانس، هر کدام که زودتر باشد.

ج)به مدت هشت سال بعد از «روز توافق» برجام یا تا تاریخ ارائه گزارشیدر تأیید«نتیجه‏ گیری گسترده‏ تر» توسط آژانس، هر کدام که زودتر باشد، به مسدودکردن وجوه، سایر دارایی‌های مالی و منابع اقتصادی که در روز توافق برجام در قلمرو آنها بوده و همچنین وجوه و سایر دارایی‌های مالی و منابع اقتصادی که در هر زمان بعد از آن به قلمرو آنها وارد می‌شود، و مالکیت یا کنترل آنها از آنِ افراد و موسساتی باشد که نامشان تا زمان تصویب قطعنامه جدید در فهرستِ تهیه و نگهداری شده توسط «کمیته» ای که وفق قطعنامه شماره ۱۷۳۷ (۲۰۰۶) تاسیس شده قرار داشته باشد، ادامه دهند، به استثنای افراد و موسساتی که در اینجا در الحاقیه ۱ مشخص شده‌اند، یا آنها که شورای امنیت ممکن است نام آنها را از فهرست مذکور خارج کند، و دارایی‌های افراد و موسسات دیگری را که ممکن است شورای امنیت آنها را در فهرست با شرایط زیر قرار دهد مسدود کنند: داشتن همکاری یا ارتباط مستقیم، یا حمایت از فعالیت‌های حساس هسته‌ای ایران به لحاظ اشاعه‌ای، که در تعارض با تعهدات این دولتوفق برجام باشد، یا ساخت سیستم‌های حمل سلاح هسته‌ای از جمله از طریق مشارکت در تهیه اقلام، کالاها، تجهیزات، مواد ممنوعه مشخص شده در این بیانیه؛ کمک به افراد و موسسات تحت تحریم برای دور زدن یا انجام اعمال متعارض با برجام یا قطعنامه جدید؛ یا عمل به نمایندگی یا به دستور افراد یا موسسات تحت تحریم؛ یا در مالیکت یا تحت کنترل بودن توسط افراد یا موسسات تحت تحریماز جمله از طریق روش‌های غیرقانونی.

د)به مدت هشت سال از «روز توافق» برجام یا تا تاریخ ارائه گزارشی توسط آژانس در تأیید«نتیجه ‏گیری گسترده‏ تر»،هرکدام که زودتر باشد،اطمینان حاصل کنندکه از اینکه وجوه،دارایی‌های مالی یامناب عاقتصادی توسط اتباع آنها یا هر فرد و موسسه فعال در قلمرو آنها، در اختیار افراد یا موسسات تحت تحریم قرار گرفته یا به نفع آنها مورد استفاده قرار گیرد، ممانعت شود. این شرایط برای وجوه، سایر دارایی‌های مالی یا منابع اقتصادی که دولت‌های مربوطه آنها را واجد شرایط ذیل بدانند، لازم‌الاجرا نخواهد بود:

(۱) برای مخارج پایه، از جمله پرداخت هزینه مواد غذایی، اجاره یا رهن، دارو و درمان پزشکی، مالیات، هزینه بیمه و هزینه‌های خدمات عمومی یا صرفا برای پرداخت هزینه‏های معقول حرفه‌ای و بازپرداخت اجرت خدمات حقوقی یا هزینه‌های خدمات بر طبق قوانین دولتها، یا برای نگهداری معمول از اموال و سایر دارایی‌های مالی و منابع اقتصادی مسدود شده ضروری باشد،پس از اطلاع دولت‌ها به شورای امنیت مبنی بر قصد خود صدور مجوز، در موقع اقتضا، برای دسترسی به این وجوه، سایر دارایی‌های مالی یا منابع اقتصادی، عدم پاسخ منفی شورا ظرف پنج روز کاری بعد از دریافت اطلاعیه مزبور؛

(۲) برای مخارج فوق‌العاده ضروی باشند، مشروط بر آنکه این تصمیم توسط دولت‌های مربوطه به اطلاع شورای امنیت رسیده باشد و شورا آن را تأیید کرده باشد؛

(۳) برای همکاری در پروژه‌های صلح‌آمیز هسته‌ای، مطابق موارد شرح داده شده در پیوست ۳ برجام ضرورت داشته باشد، مشروط بر آنکه دولت‌های مربوطه این تصمیم را به اطلاع شورای امنیت رسانده باشند و این شورا آن را تأیید کرده باشد؛

(۴) موضوع یک رای یا قرار قضایی، اجرایی یا داوری باشد که در آن صورت، وجوه مورد نظر، سایر دارایی‌های مالی و منابع اقتصادی می تواند برای استفاده در این رای یا قرار استفاده شود، منوط به آنکه قرار یا رای مزبور مربوط به قبل از تاریخ صدور قطعنامه شماره ۱۷۳۷ (سال ۲۰۰۶) بوده، در جهت منافع یکی از افراد یا موسسات موضوع تدابیر مطرح شده در این بند نباشند و توسط دولت‌های مربوطه به اطلاع شورای امنیت رسیده باشد؛ یا

(۵) برای فعالیت‌های مرتبط با موارد مطرح شده در بند۲ یا هر فعالیت مورد نیازدیگر برای اجرای برجام ضروری باشد، منوط به آنکه این تصمیم توسط دولت‌های مربوطه به اطلاع شورای امنیت رسیده باشد و شورای امنیت آن را تأیید کرده باشد.

بعلاوه، این مفاد نباید مانع از این شود که یک فرد یا نهاد در لیست قرار گرفته، بدهی های خود را که مربوط به قراردادهای دوره قبل از در لیست قرار گرفتن آن فرد یا نهاد هستند بپردازد، مشروط بر اینکه دولتهای مربوطه معلوم کرده باشند که قرارداد مربوط به اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها، فناوری‏ها‌، مساعدت‌، آموزش، کمک مالی، سرمایه‌گذاری، واسطه‌گری یا دیگر خدمات ممنوعه‏ ذکر شده در این بیانیه نبوده؛ پرداخت مستقیما یا به صورت غیر مستقیم توسط اشخاص یا نهادهای ذیل مفاد این بند دریافت نشده؛ و ۱۰ روز پیش از صدور چنین مجوزی،اطلاع لازم از سوی دولت مربوطه به شورای امنیت مبنی بر تصمیم برای پرداخت یا دریافت چنین وجوهی یا صدور مجوز، ، در صورت اقتضاء، برای رفع انسداد منابع، دارایی‌های مالی یا منابع اقتصادی برای این هدف.

بعلاوه، دولت‏ها می‌توانند اجازه افزوده شدن بهره یا دیگر درآمدهای متعلقه به حساب‌های مسدود‌شده وفق این بند، یا پرداخت‌های مربوط به قراردادها، موافقتنامه‌ها یا تعهداتی که پیش از تاریخی که آن‌ حساب‌ها مسدود شده‌اند، را صادر کنند، مشروط بر اینکه این بهره، دیگر درآمدها یا هزینه‌ها، همچنان مشمول این تدابیر بوده و مسدود باشند.

هـ)به مدت ۵ سال از روز توافق برجام یا تا تاریخی که آژانس گزارشی موید «نتیجه ‏گیری گسترده ‏تر» را ارائه نماید، هرکدام زودتر باشد، اقدامات لازم برای پیشگیری از ورود یا عبور افراد اعلام‌شده در بند ۶(الف) بالابه یا ازسرزمین شان را انجام دهند، هرچند با این تاکید که هیچ‌چیز در این بند نباید یک دولت را به ممانعت از ورود اتباع خود به سرزمینش ملزم کند. تدابیر اعمال‌شده در این بند، هرگاه شورای امنیت به صورت مورد به مورد تشخیص دهد که چنین سفرهایی به دلایل انساندوستانهقابل توجیهاست نبایستی اعمال شود، از جمله در خصوص تکالیف مذهبی، یا زمانی که شورای امنیت نتیجه بگیرد که یک معافیت به نحو دیگری به پیشبرد اهداف قطعنامه جدید کمک می‌کند، از جمله زمانی که بند ۱۵ اساسنامه مطرح است؛

و) اقدامات لازم را منطبق با قطعنامه و دستورالعمل ارائه‌شده از سوی شورای امنیت در ارتباط با اقلامی کهعرضه، فروش، انتقال یا صادرات آن‌ها در تعارض بامفاد مندرج در برجام یا این بیانیه صورت گرفته، انجام داده و در چنان اقداماتی همکاری کنند.

۷٫ همه دولتها فراخوانده می شوند که اجرای کامل برجام را تسهیل کنند، از طریق بازرسی، محموله‌ها به و از ایران، در قلمرو خود از جمله بنادر و فرودگاه‌ها، منطبق با اختیارات و قوانین ملی خود و منطبق با قوانین بین‌المللی به خصوص حقوق دریاها و معاهدات بین‌المللی هوانوردی مربوطه، در صورتی که بر اساس دلایلی معقول، اعتقاد داشته باشندآن محموله‏ دربردارنده اقلامی است که تامین، فروش، انتقال یا صادرات آن‌ها برخلاف مفاد برجام یا این بیانیه صورت گرفته؛ و همچنین بدان فراخوانده می شوند که اگر مبتنی بر دلایل معقولی، اعتقاد دارند که یک کشتی حامل اقلامی است که عرضه، فروش، انتقال یا صادرات آن‌ها بر خلاف مفاد برجام یا این بیانیه صورت گرفته، در بازرسی‌ کشتی در آب‌های آزاد، با رضایت دولت پرچم کشتی، همکاری کنند.

چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلستان، ایالات متحده و اتحادیه اروپایی، خاطرنشان می کنند که چنین درکی دارند که متعاقب تصویب قطعنامه‌ای که برجام را تائید می کند، شورای امنیت ترتیبات عملی برای مستقیما برعهده گرفتن وظایف مقرر در این بیانیه، از جمله نظارت و حمایت از اجرای این مفاد توسط دولتهای عضو،بررسیطرحهای مشروحه در بند۲ این بیانیه، پاسخ به استعلامات دولت‏های عضو، ارائه دستورالعمل‌، و بررسی اطلاعات مربوط به اقدامات ادعایی متناقض با قطعنامه را انجام خواهد داد. بعلاوه، این دولتها پیشنهاد می‌کنند که شورای امنیت از دبیر کل بخواهد که هر ۶ ماه، در مورد اجرای این مفاد گزارش دهد.

دوره زمانی مفاد این بیانیه می‌تواند توسط کمیسیون مشترکبه درخواست هریک از اعضاء در نشست دو سالانه در سطح وزرا، که کمیسیون می تواند با اجماع، توصیه هایی را به شورای امنیت بدهد، مورد بازنگری قرار گیرد.



پیوست

۱- داوود آقاجانی

۲- امیر موید علایی

۳- بهنام عسگرپور

۴- محمد فدایی آشیانی

۵- عباس رضایی آشتیانی

۶- سازمان انرژی اتمی ایران

۷- هاله بختیار

۸- مرتضی بهزاد

۹- مرکز تحقیقات و تولید سوخت هسته‌ای اصفهان و مرکز فناوری هسته‌ای اصفهان

۱۰- بانک فرست ایست اکسپورت

۱۱- سید حسین حسینی

۱۲- شرکت کشتیرانی ایران و هند

۱۳- شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی- بنلوکس

۱۴- جابر ابن حیان

۱۵- مرکز تحقیقات هسته‌ای کرج

۱۶- شرکت کاوش‌یار

۱۷- علی حاجی‌نیا لیلابادی

۱۸- شرکت مصباح انرژی

۱۹- شرکت صنایع نوین تکنیک

۲۰- حمیدرضا مهاجرانی

۲۱- جعفر محمدی

۲۲- احسان منجمی

۲۳- هوشنگ نوبری

۲۴- شرکت نوین انرژی

۲۵- مرکز تحقیقات هسته‌ای کشاورزی و دارویی

۲۶- شرکت پارس تراش

۲۷- صنایع پیشگامانرژی

۲۸- محمد قنادی

۲۹- امیر رحیمی

۳۰- جواد رحیقی

۳۱- عباس رشیدی

۳۲- جواد کریمی ثابت

۳۳- سید جابر صفدری

۳۴- قاسم سلیمانی

۳۵- خطوط کشتیرانی جنوب ایران

۳۶- شرکت تماس


برچسب‌ها: متن قطعنامه, شورای امنیت, درباره مذاکرات, مذاکرات وین, مذاکرات هسته ای
[ دوشنبه بیست و نهم تیر ۱۳۹۴ ] [ 14:58 ] [ سعید مردانی ]

 126020_164

در حالی که پوشیدن ساپورت در مدارس غرب ممنوع شده است، در سایه بی توجهی مسئولین، تعداد ساپورت پوشان در جامعه روز به روز افزایش می یابد.

به گزارش دانا، امروز یاهو نیوز نوشت: پوشیدن ساپورت و شلوارهای تنگ برای دانش‌آموزان ایالت ماساچوست آمریکا ممنوع شد.

این ممنوعیت در حالی انجام گرفته است که تعدادی از دانش آموزان که بدون توجه به این قانون با پوشیدن ساپورت وارد مدرسه شدند، مدیران مدارس آنها را از مدرسه بیرون کردند.

مسئولین این مدارس معتقدند که پوشیدن لباس های تنگ و تحریک کننده مانع پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان می شود؛ آنها برای مقابله با افت تحصیلی دست به این اقدام زده اند.

در حالی‌که کشورهای غربی با وضع قوانین جدیدی سعی می کنند تا نوع پوشش مردم را در قالب چهارچوب در بیاورند، برخی از مسئولین فرهنگی کشور با بی توجه به رواج لباس های تنگ در جامعه به گسترش این لباس ها کمک می کنند.

این روزها شاهد رواج لباس های تنگ مانند ساپورت در جامعه هستیم و تعدادی مردم از این لباس ها به عنوان یک لباس رسمی برای شرکت در اماکن عمومی استفاده می کنند.

قطعاً مدهایی که از سوی غرب وارد جامعه ما می شود امروز به بلایی در جامعه تبدیل شده است و این مدها اکنون نگرانی غربی ها را هم برانگیخته است.


برچسب‌ها: شعار, واحد فرهنگی مسجد صاحب الزمان, مسجد کاووسیه, کانون فرهنگی مسجد شهرقدس, مسجد شهرقدس
[ شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ] [ 14:29 ] [ سعید مردانی ]

اَلسَّلامُ عَلَیْك یا فاطِمَةُ المَعصومه اِشْفَعى لى فِى الْجَنَّة



برچسب‌ها: شعار, واحد فرهنگی مسجد صاحب الزمان, مسجد کاووسیه, کانون فرهنگی مسجد شهرقدس, مسجد شهرقدس
[ شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ] [ 14:13 ] [ سعید مردانی ]

موسسه پیشگامان اندیشه صادقین با همکاری مرکز تحقیقات دانشگاه امام صادق علیه السلام بر گزار می کند:

نخستین جلسه از سلسله جلسات کارگاههای آموزشی مهارتهای کاربردی حقوق

طراحی نقشه راه پرونده های حقوقی

 

 

مدرس: دکتر سهیل طاهری
دکترای حقوق خصوصی از دانشگاه شهید بهشتی و استادیار دانشگاه
وکیل پایه یک دادگستری و رتبه ۳ آزمون اختبار مرکز

 

محتوای دوره :
آموزش تکنیکهای کاربردی در طراحی نقشه راه پرونده های قضایی به عنوان مقدمه ورود به هر پرونده و تمرین ذهنی و طراحی تخصصی شرکت کنندگان در گارگاه و تطبیق برخی از مهمترین مباحث نظری حقوقی بر موضوعات کاربردی حقوقی مطرح شده در کارگاه

 

زمان برگزاری: پنجشنبه ۸ اسفند. ساعت۹ تا ۱۶
مکان: شهرک قدس(غرب)، خیابان ایران زمین، فرهنگسرای ابن سینا

هزینه شرکت در دوره: ۸۰هزارتومان
تخفیف ۲۰ درصدی ویژه دانشجویان و کارآموزان قضایی
تخفیف ۱۰ درصدی ثبت نام گروهی(۳نفر)
مهلت ثبت نام در کارگاه از ۱۶ بهمن لغایت ۷ اسفند ماه می باشد.
در پایان برگزاری کارگاه، به شرکت کنندگان گواهی شرکت در دوره اعطا خواهد شد.

 

1

جهت مشاهده بروشور کارگاه اینجا را کلیک نمایید.
تلفن: ۲۲۷۵۴۳۸۹

همراه: ۰۹۳۰۶۱۲۱۶۰۰

ایمیل: Info@Andeeshe.com

برای ثبت نام اینجا را کلیک کنید.


برچسب‌ها: حقوقی, نظر اساتید حقوق, حق و حقوق, کیفری, دادرسی
[ دوشنبه بیست و یکم بهمن ۱۳۹۲ ] [ 14:0 ] [ سعید مردانی ]
دروغ گفتم که از دوریت شکست دلم

که در نبود تو حتی ترک نبست دلم

بیا و زود بیا ای تمام هستیم

که اگر دیر کنی میرود ز دست دلم


برچسب‌ها: امام زمان, گل نرگس, شعر امام زمان, حرف خصوصی با امام زمان, صاحب الزمان
[ دوشنبه هفتم بهمن ۱۳۹۲ ] [ 14:32 ] [ سعید مردانی ]
چهار جمله سوزناک رهبری در مورد مسایل فرهنگی


چهار جمله سوزناک رهبری که مسئولان فرهنگی  جمهوری اسلامی  بزنند سر در اتاقشان
۱٫اعضاى شورا بایستى این شورا را باور کنند؛ باور کنید که اینجا قرارگاه مرکزى فرهنگى کشور است
۲٫  من چقدر سر قضیّه‌ى تولید اسباب‌بازى داخلىِ معنى‌دار و جذّاب حرص خوردم 
۳٫ من خیلى نگران زبان فارسى‌ام؛ خیلى نگرانم. من میبینم کار درستى در این زمینه انجام نمیگیرد و تهاجم به زبان زیاد است
۴٫ یکى از خطراتى که وقتى انسان درست به عمق آن فکر میکند، تن او میلرزد ، این مسئله‌ى جمعیّت است


برچسب‌ها: مقام معظم رهبری, جملات رهبر, جملات سوزناک رهبری, حرف های خصوصی رهبر, اهمیت رهبر به مسائل کشور
[ دوشنبه هفتم بهمن ۱۳۹۲ ] [ 14:30 ] [ سعید مردانی ]

آغاز ولایت و امامت صاحب الزمان

بر همه مردم دنیا

بخصوص شیعیان و محبان آن حضرت

مبارک باد


برچسب‌ها: بهترین یار, سعید مردانی, مردانی, سعید, مردانی سعید
[ شنبه بیست و یکم دی ۱۳۹۲ ] [ 10:14 ] [ سعید مردانی ]
[ چهارشنبه هجدهم دی ۱۳۹۲ ] [ 14:41 ] [ سعید مردانی ]
[ سه شنبه هفدهم دی ۱۳۹۲ ] [ 11:22 ] [ سعید مردانی ]
[ سه شنبه هفدهم دی ۱۳۹۲ ] [ 9:24 ] [ سعید مردانی ]

امشب هنگام خوابیدن با خود قدری فکر کنیم …

امروز چه کرده ایم که فردا لایق زنده ماندن باشیم

.
.


برچسب‌ها: بهترین یار, سعید مردانی, مردانی, سعید, مردانی سعید
[ یکشنبه هشتم دی ۱۳۹۲ ] [ 19:27 ] [ سعید مردانی ]

خدایـــــــــــــا چرا تا زنده ایم

روانمان را شـــــــــاد نمی کنی ؟ !


همین که مردیم شادروانمان می کنی ؟ !


برچسب‌ها: بهترین یار, سعید مردانی, مردانی, سعید, مردانی سعید
[ یکشنبه هشتم دی ۱۳۹۲ ] [ 15:26 ] [ سعید مردانی ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

بسم رب الشهدا و الصدیقین


مدیریت وبلاگ بهترین یار حضور شما رو به وبلاگی از جنس بهترین ها خیر مقدم عرض می کند.

مشخصات:
متولد اردیبهشت ماه
دانشجوی کارشناسی ارشد فقه وحقوق اسلامی
عاشق امام زمان(عجه الله تعالی فرجه شریف)
پیروی خط امام و پشتیبان ولایت فقیه


ایمیلم : Saeed_sos_0010@yahoo.com
امکانات وب
کد +1 گوگل
Check Google Page Rank